new flyer

nightmare

standing,trying to hear my breathing..
wish ,summon, kill, nothing can change this moment
everything i had inside me its dead,everything i believed doesnt exist
there no cadles 2 burn my years,there no person to hold my ears..
screams and i cant hear a word ,frozen in a never ending present that cant hurt me no more.One step ..but cant go on...no circle, no mask ,no existence ....
welcome to my world...

the last week was

strange ....
first time ,i feel that somewhere exist a really wonderful creature...
i am really suprised that sometimes reality is better than a "dream"...
thanks t

in my shadow

its cold but none can judge me
for not feeling anymore..
no more bleeding ,
no more screaming ,
no more talking without meaning
love was replaced years ago with emptyness

i delete many of my post...

the reason is simple when you cant share something ....
doesnt worth 2 exist...
keep it inside you as an unfinished tale....
and one day maybe you will share ...if you are able..

an urge to kill..

Τὸ Φωτόδεντρο καὶ ἡ δέκατη τέταρτη Ὀμορφιά

Μ΄ ένα τίποτα έζησα
Μονάχα οι λέξεις δε μου αρκούσανε
Σ΄ ενός περάσματος αέρα
ξεγνέθοντας απόκοσμη φωνή τ΄ αυτιά μου
φχιά
φχιού φχιού
εσκαρφίστηκα τα μύρια όσα
Τι γυαλόπετρες φούχτες
τι καλάθια φρέσκες μέλισσες και σταμνιά φουσκωτά όπου
άκουγες ββββ να σου βροντάει ο αιχμάλωτος αέρας.

Κάτι
Κάτι δαιμονικό μα που να πιάνεται σαν σε δίχτυ στο σχήμα του Αρχαγγέλου
Παραλαλούσα κι έτρεχα
Έφτασα κι αποτύπωνα τα κύματα στην ακοή απ΄ τη γλώσσα

-Ε καβάκια μαύρα, φώναζα, κι εσείς γαλάζια δέντρα τι ξέρετε από μένα;
-Θόη θόη θμος
- Ε; Τι;
- Αρίηω ηθύμως θμος
- Δεν άκουσα τι πράγμα;
- Θμος θμος άδυσος

Ώσπου τέλος ένιωσα
κι ας πα΄ να μ΄ έλεγαν τρελό
πως από ΄να τίποτα γίνεται ο Παράδεισος.


Ὀδυσσέας Ἐλύτης